verhalen en essays
Shift
Zijn het de lege ruimtes die geluid vervormen, of juist de volle? Mijn laatste shortread, op 20 november 2023
Riem
Vanochtend vroeg een vrouw die we niet kenden aan James of hij Nicole kende. De shortread van 30 oktober 2023
Viewmaster
Wie een jaar geleden, onderweg naar het centrum, aan ons huis voorbijliep zou in die paar seconden naar binnen kunnen kijken en steeds een andere scène zien, als een viewmaster met 3D-dia’s van twee mensen midden in een dwaas dansje – klik – De shortread van 24 juli 2023
loftrompet
Soms gaf ze hem geld. Soms gaf ze hem straf. Nooit sprak ze kwaad over de vader die hij nooit had gekend, maar de loftrompet stak ze evenmin. “Het vaderschap was niet aan hem besteed,” zei ze, en daar bleef het bij. De shortread van 17 juli 2023
geslaagd
Jij wil toch ook alles uit het leven halen? Met deze vier tips wordt jouw studententijd onvergetelijk! De shortread van 26 juni 2023
Lada
Ik probeerde de boel nog te sussen door voor te stellen dat Joeri Anna met rust zou laten, maar dat idee wuifde hij lachend weg. Volgens hem speelde ze gewoon hard to get. De shortread van 30 mei 2023
legitimatie
Voor uw eigen veiligheid, en ik blijf dit niet herhalen, zet u een paar stappen achteruit, draait u zich rustig om, en keert u terug naar waar u vandaan komt. De shortread van 15 mei 2023
hospiteeravond
De deur zwaait open en een studente in een fluffy, witte trui vraagt: “Zijn jullie de 19.40 groep?” De shortread van 18 april 2023
mollenstreken
Op maandagavond zit Kromowidjojo bij Khalid & Sophie. Wouke van Scherrenburg en Splinter Chabot zijn ook aanwezig, in principe om het verkiezingsdebat te bespreken, maar ook zij hebben de beruchte Wie Is De Mol-finale gezien. De shortread van 13 maart 2023
asfalt
Ze begint te fietsen, op de vluchtstrook, met de richting van het verkeer mee, dat lijkt haar veiliger; ze fietst dicht langs de vangrail. De shortread van 30 januari 2023
darlings
Mijn vader volgde een cursus schilderen maar is ermee gestopt. De shortread van 21 december 2022
wie
Een meisje zit op de Rondatrap, schuin rechts voor het podium, en filmt zichzelf. De shortread van 14 november
ruimte
Vandaag stap ik eruit. Klaar zo. Ik maak ruimte voor de volgende. De volgende persoon, de volgende generatie – dat is niet aan mij. De shortread van 19 oktober
Uitzingen
Niet doen. De jongste giechelt. Dit soort gegiechel kan wegebben in een slaperige stilte of overstromen in gegil. Ze klemt haar vingers om het stuur. De shortread van 10 oktober
Ik ben het
Toen Lauren wakker werd, was ze ineens negentig jaar oud.
Al had ze wat haar betreft ook honderd kunnen zijn, of achtenzeventig – haar precieze leeftijd ontdekte ze pas dagen later op het etiket van een pillendoosje.
Ze merkte het aan de manier waaróp ze wakker werd. Alsof ze boven kwam drijven vanuit een diepte die van plan was geweest haar onder te houden. Ze voelde het aan de vertraging waarmee haar lijf de wens van haar hoofd om uit bed te komen volgde. En tenslotte zag ze het, in het felle tl-licht van de badkamerspiegel: de verticale groeven over haar wangen, haar oogleden als schaduwdoeken boven een waterige blik. Lees verder >
‘Ik ben het’ was het winnende verhaal van de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd 2022 en werd gepubliceerd op nrc.nl.
Signaal
Volgens het intakeformulier kampt de jonge vrouw met emotionele klachten: irreële angsten, onzekerheid. Bij fysieke klachten heeft ze alleen ‘(extreme) vermoeidheid’ aangevinkt. Uit niets blijkt dat de vrouw weet dat ze ziek is. De shortread van 12 september 2022
Uit
Ergens denk ik dat Michiels vader hoopte dat het waar was, dat er iets van waar was, want dan was dat andere in elk geval niet zo. De shortread van 1 augustus 2022
Ogen
Daar gebeurt het ook. De shortread van 11 juli 2022
Bagage
Ik weet heus wel dat ik vervangbaar ben. Iedereen is vervangbaar. De vraag is: wat krijg je ervoor terug? De shortread van 20 juni 2022
de onzichtbare radio
Sommig geluid laat zich niet negeren tot het, hopelijk, vanzelf een keer ophoudt. Sommig geluid zal ons altijd overstemmen.
Een essay
Als kind was ik voor van alles bang – mieren, illustraties die expres buiten de lijntjes waren gekleurd, visite – maar geen enkele angst bleef zo lang hangen als de angst voor de onzichtbare radio. Een bijna onhoorbaar geluid, dat ik evengoed hoorde. Soms vond ik de bron: een in een jaszak doordraaiende walkman, een tv die nog aanstond, een stereotoren waarvan de volumeknop niet goed voorbij de klik was gedraaid. Er waren ook momenten dat het geluid zich niet liet traceren. Dan opende ik de deur om te luisteren of de geluiden op straat overeenkwamen, maar die overstemden enkel wat ik hoorde zodra ik de voordeur sloot en mijn oren spitste op de stilte: ergens praatte iemand. Lees verder >
‘De onzichtbare radio’ werd genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs Klein 2021 en gepubliceerd op degroene.nl.
waar ik over praat als ik onder een hardlooptraining probeer uit te komen
Een essay in drie delen
Ik begon op mijn 22e met hardlopen, gaf het op, begon op mijn dertigste opnieuw, gaf het op, waagde twee jaar later een nieuwe poging, strandde op acht kilometer, liep vier jaar heel sporadisch, en besloot op mijn 36e ineens om te gaan trainen voor een halve marathon. Dat was maart 2017. Ik zat aan mijn bureau aan het raam en keek naar alle hardlopers die voorbijkwamen, joggend langs de Vecht. Sommigen renden snel en gestroomlijnd, anderen strompelden in wijde t-shirts en met hoog opgetrokken schouders, de blik gepijnigd richting de grond recht voor hun voeten.